“Det er mi inderlege von at juristar med fleirkulturell bakgrunn òg skal gje norsk juss meir vitalitet som ei motkulturell kraft. Må dei ikkje verta hindra av språkpirkete juristar.”

Språkdugleik kan stå fram som eit objektivt kriterium å vurdera kvalitet etter. Så dersom ein hevdar av juristar med fleirkulturell bakgrunn kan ha eit handikap i arbeidslivet fordi dei ikkje skriv godt nok norsk, kan det framstillast som ein nøktern observasjon av dei faktiske realitetane. Slik er det ikkje.

Du kan lese hele artikkelen her